Ակսել Վարդա

Ամպերը   ասես   հոգնել   են   ճախրել Ու   հենվել   են   հորիզոնին , Ու   բաց   երկնքում   մի   բիծ   են   թողել , Որ   մերվում   է   կապույտներին : Ժպիեը   քո   լույս ,  հեզիկ ,  անտարբեր , Ու   քայլում   էս   զեփյուռի   հետ , Ճամփան   արևոտ   մաղթում   է   քեզ   սեր , Ա՛ռ   իմ   սիրտը   ու   տար   քեզ   հետ : Առ   իմ   սիրտը   ու   տար   քեզ   հետ , Ո՛վ   անծանոթ   գեղեցիկ , Զեփյուռի   պես   սիրուն   աղջիկ , Առ   իմ   սիրտը   ու   տար   քեզ   հետ : Ճամփան   արևոտ   անդունդ   է   թվում , Ու   մեռնող   մի   արահետ , Եվ   մի՞թե   իմ   սերն   այսպես   է   տևում , Առ   իմ   սիրտը   ու   տար   քեզ   հե...